Miód pszczeli – surowiec do produkcji miodów pitnych

Miód wytwarzany jest przez pszczoły z nektaru roślin lub ze spadzi znoszonych do ula, przerabianych i wzbogacanych substancjami z gruczołów pszczelich. Na końcu magazynowany jest w komórkach plastrów.

Spadź jest to sok roślinny przerabiany przez mszyce, a następnie zostawiany przez te owady na liściach oraz łodygach roślin. Zasadniczym składnikiem spadzi są cukry, występujące nieraz w bardzo wysokim stężeniu. Nektar natomiast powstaje w nektarnikach kwiatowych.

Nektar jest wodnym roztworem cukrów (węglowodanów). Ich stężenie w nektarach nie jest jednakowe i zależy ono od gatunku rośliny wydzielającej nektar, od warunków klimatycznych, od pory dnia lub roku i wielu innych czynników. W badaniach stwierdzono, że procentowa zawartość cukrów w nektarach wynosi od 5 do 87 %.

Po zniesieniu do ula rzadkiego nektaru czy spadzi, zaczynają zachodzić w nich zmiany chemiczne i fizyczne. Pierwszym etapem jest odparowanie wody i przeniesienie do właściwych komórek plastra, gdzie zaczynają zachodzić zmiany chemiczne. Zachodzą one głównie pod wpływem enzymów dostarczonych ze śliną pszczół robotnic. Główną rolę spośród tych enzymów odgrywa inwertaza, rozkładająca sacharozę na cukry proste (glukoza i fruktoza) oraz diastaza.

Po osiągnięciu przez miód stadium dojrzałości, może on być wydobywany z ula w dwojaki sposób:

Miód pszczeli może mieć konsystencję płynną (tzw. patoka), lub stałą (tzw. krupiec). W zależności od gatunku i rodzaju rośliny, z jakiej był zbierany miód, wyróżniamy następujące odmiany miodu:

a) nektarowe:

b) nektarowo – spadziowy,

c) spadziowy:

Głównymi składnikami miodu pszczelego są:


Umieszczamy na Twoim urządzeniu pliki cookie, celem usprawnienia działania tej strony www.
W każdej chwili możesz usunąć i zablokować dalsze umieszczanie plików cookie zmieniając ustawienia przeglądarki. Dowiedz się więcej.

Czy masz ukończone 18 lat?