Ogólna charakterystyka miodów pitnych

» Co nieco wiedzy o miodach...

Miody pitne określa się jako napoje uzyskiwane w procesie fermentacji alkoholowej wodnego roztworu miodu naturalnego (brzeczki miodowej) lub miodu rozcieńczonego sokiem owocowym z ewentualnym dodatkiem ziół aromatycznych i przypraw korzennych, zawierających 9 – 18% objętościowych alkoholu.

Miód pszczeli, zanim zostanie poddany fermentacji, musi być rozcieńczony. Najczęściej do rozcieńczenia używa się wody, choć czasem jak mówi o tym definicja, można rozcieńczać sokiem owocowym. Stosunek ilości miodu i wody w brzeczce miodowej jest podstawą klasyfikacji miodów pitnych na:

• półtoraki –na 1 objętość miodu pszczelego przypada 0,5 objętości wody;
• dwójniaki – na 1 objętość miodu pszczelego przypada 1 objętość wody;
• trójniaki – na 1 objętość miodu pszczelego przypadają 2 objętości wody;
• czwórniaki – na 1 objętość miodu pszczelego przypadają 3 objętości wody.

Im bardziej rozcieńczona brzeczka tym bardziej wytrawny otrzymuje się miód pitny. Z brzeczki czwórniaka powstaje miód wytrawny, z trójniaka – półsłodki, a z brzeczki dwójniaka i półtoraka powstają miody słodkie lub deserowe.

Można też miody pitne podzielić według innego kryterium, a mianowicie zależnie od sposobu przygotowania brzeczki. Wyróżniamy tu:

• miody sycone, czyli warzone;
• miody niesycone.

Sycenie miodów jest szeroko stosowane w przemyśle. Proces ten polega na gotowaniu miodu rozpuszczonego w wodzie. Można go przeprowadzić z dodatkiem ziół lub przypraw korzennych. Do najczęściej stosowanych dodatków należą: chmiel, cynamon, gożdziki, liść selera, imbir, wanilia, jagody jałowca, olejek różany, kwiaty bzu, czarna porzeczka itp.

Miód niesycony otrzymamy, gdy fermentacji podda się miód pszczeli rozpuszczony w zimnej lub letniej wodzie. Powinien tu być stosowany miód pszczeli o bardzo wysokiej jakości i delikatnym aromacie.

Ponieważ brzeczki miodowe mogą być doprawiane różnymi dodatkami, to możemy wyróżnić:

• miody naturalne – miody, których brzeczka nie była niczym doprawiana;
• miody chmielowe – do brzeczki dodano chmiel, przy czym nie można go dodać zbyt dużo, gdyż pojawi się nieprzyjemny smak. Przeciętna dawka to 5 –10 g na 10 l brzeczki;
• miody korzenno – ziołowe – brzeczka została zaprawiona ziołami lub przyprawami korzennymi;
• miody owocowe – łączą one właściwości organoleptyczne miodu pszczelego i soków owocowych.

Dodatek soku owocowego wynosi zazwyczaj nie mniej niż 30 %. W zależności od rodzaju soku wyróżniamy różne miody: wiśniak (z sokiem wiśni), maliniak (sok z malin), agrestniak (sok z agrestu), dereniak (sok z dereniu); rzadziej wytwarzane są jabłczak i porzeczniak.